Bir gitmek var yüreğimde; uzaklara, tahmin bile edemeyeceğim kadar uzaklara gitmek. Birileri mutlaka duyar sesimi, her nerede olursam olayım. Korkum yok o yüzden yalnızlıktan. Alayım çantamı yanıma bir kaç henüz kurulmadan yok olmuş hayalimi de katık yapayım yolluğuma, defolup gideyim bir süre. Yola bir düşeyim hele, elbet benden tecrübelidir yollar; nereye çıkaracağını iyi bilirler. Dert etmiyorum o yüzden pek nereye gideceğim gibi soruları, yollar nereye giderse tam da oraya.
Güveniyorum dediğim insanlara bakıyorum, çoktan bu hayali gerçekleştirmiş olmalılar. Hiç birisini göremiyorum yakınlarımda bugünlerde. Demek ki o kadar da zor olmasa gerek gitmeler. Ardına bile bakmadan, bir elveda cümlesi kurmadan, damdan düşer gibi uzaklaşıp kaçmalar insan hayatından. Düşündüğüm kadar zor olmamalı sanıyorum bu kadar çok insan gidemezdi yoksa. Gittiler oysa.
Bir gitmek kapladı düşüncelerimi; kime, ne zaman ve nereye olduğunu dahi düşünmek istemediğim. Güneşin doğuşuyla bir gecenin sona ermesi gibi sona ermek insanların hayatında, alabildiğince uzak diyarlara. Olabildiğince en kısa zamanda ve hiçbir yaşanmışlık hatırası almadan yanıma. Cebim, yüreğim, ruhum ve düşüncelerimi burada bırakıp yeni bir kimlik ile terketmek memleketi.
Son Yorumlar